ГЕРОИН гречка Воткинск

Эй, внатуре, ловите свежий бит, сегодня у меня история про закладки, героин и разговоры с зверьми в зоопарке. Я наркоман рэпер и не стыжусь этого, ведь это мой стиль жизни, мой огонь. Ай, лет's go!

Один раз я примерил свои ледовые наручники, уперся со всей силы в дверь точки и радостно заявил: "Я взял товар на точке, готов покурить и погрузиться в безумие". Рэперский стиль, прямо как я. Сунул я себе в карман дропа, потому что нельзя быть уверенным в том, что всё будет идти по плану. Ведь нас, наркоманов, пробивают на измену, и это надо иметь в виду.

Нашел я себе уютный уголок, сделал пару закладок и зажег свою сигу. Погружение в мир наркотиков началось, и я словно стал проводником между реальностью и галлюцинациями. Зоопарк отдал мне своих зверей, и я стал их главным гуру. Лишь бы не забыть про зверя внутри меня, ведь он самый важный.

Вдруг передо мной возник злобный и растерянный лев, искажая своей внешностью городскую площадь. Он готовился напасть на мою сознательность, проникнуть в мои мысли и забрать всю силу. Я начал гнать и доказывать, что он не сможет меня победить. Ведь я силен в своей воле, да и наркотик помогает мне расслабиться и пережить все испытания этого безумного мира.

Но звери в зоопарке не так просты, они решили проверить меня на прочность. Вдруг передо мной возникла огромная таблица, в которой были записаны все мои ошибки и грехи. Я впал в панику и попытался забыть обо всем, на что мне приходилось прийти в себя. Оказалось, что это была всего лишь игра моего сознания, и я сам был автором всех этих слов и мыслей.

Снова я оказался в реальности и понял, что закладки на наркотиках - это всего лишь эксперименты с моим собственным разумом. Я больше не хочу быть в плену своих галлюцинаций, я хочу здоровой и яркой жизни.

И так, друзья, я рассказал вам историю о том, как я купил героин и разговаривал со зверями в зоопарке. Но я не стыжусь своего прошлого, ведь это сделало меня таким, какой я есть сейчас.

Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.

Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.

Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.

Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.

Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.

І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!

Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.

Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.

Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.

У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.

На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!